1.Ո՞ր անհավասարաչափ շարժումն է կոչվում հավասարաչափ արագացող:
Այն շարժումը, որի ընթացքում մարմնի արագությունը կամայական հավասար ժամանակամիջոցներում աճում է միևնույն չափով, կոչվում է հավասարաչափ արագացող շարժում:
2.Ո՞ր ֆիզիկական մեծությունն է կոչվում հավասարաչափ արագացող շարժման արագացում։
Այն ֆիզիկական մեծությունը, որը հավասար է մարմնի շարժման արագության փոփոխության և այն ժամանակամիջոցի հարաբերությանը, որի ընթացքում կատարվել է այդ փոփոխությունը, կոչվում է հավասարաչափ արագացող շարժման արագացում։
3.Ի՞նչէցույցտալիսարագացումը:Գրելբանաձևը:
Արագացումը ցույց է տալիս միավոր ժամանակում մարմնի արագության փոփոխության չափը։
Բանաձև — a=v/t, a=v0/t
5․Ո՞րնէարագացմանմիավորը,ևինչպեսէայնսահմանվում:
Արագացման միավորը 1 մ/վ2-ն է: Դա այն մարմնի արագացումն է, որի արագությունը յուրաքանչյուր վայրկյանում փոխվում է 1 մ/վ -ով։
4.Հավասարաչափ շարժման ճանապարհի և արագության բանաձևը։
1.Ինչպե՞ս է արտահայտվում նոր միջավայր, նոր աշխարհ ստեղծելու մարդու ձգտումը: Մի՞շտ է այդ ձգտումը դրական հետևանքների հանգեցնում:
Մարդու ձգտումը նոր աշխարհ կամ միջավայր ստեղծելու ուղղությամբ պայմանավորված է նրա բնական ցանկությամբ բարելավել իր կյանքը, գերազանցել սահմանները և լուծել առկա խնդիրները։
2.Ինչո՞ւ է մարդը անհիշելի ժամանակներից ձգտում ճանաչել ինչպես շրջակա միջավայրը, այնպես էլ իրեն: Մարդու ինչի՞ն է պետք իրեն իմանալը:
Մարդու ինքնաճանաչման ձգտմանը, ապա դա էական է, քանի որ օգնում է նրան հասկանալ իր ներքին աշխարհը, նպատակները և տեղը աշխարհում։
Հաշվարկներ (նյութի քանակ և մոլային զանգված հասկացությունների կիրառմամբ) կատարելիս պետք է նկատի ունենալ, որ նյութի մոլային զանգվածի թվային արժեքը համընկնում է տվյալ նյութի հարաբերական մոլեկուլային զանգվածի արժեքին:
Օրինակ՝ M(H2SO4)=Mr(H2SO4), քանի որ
Mr(H2SO4)=2⋅Ar(H)+Ar(S)+4⋅Ar(O)=2⋅1+1⋅32+4⋅16=98,
ուստի` M(H2SO4)=98 գ/մոլ
Իսկ եթե նյութի մոլեկուլները միատոմ են, ապա մոլային զանգվածի թվային արժեքը համընկնում է համապատասխան քիմիական տարրի հարաբերական ատոմային զանգվածին:
Օրինակ՝ Ar(Ne)=20, ուստի` M(Ne)=20 գ/մոլ
Մոլային զանգվածի մեծությունից օգտվելով՝ կարող ենք հաշվել նյութի ցանկացած քանակի զանգվածը, ըստ հետևյալ բանաձևի՝ m=M⋅n
Օրինակ հաշվենք, թե քանի՞ գրամ է 0,5 մոլ կալցիումի օքսիդի զանգվածը:
1. XI-XIV դարերի աշխարհաքաղաքական իրավիճակն ու հայոց պատմության առանցքային դրվագները
XI-XIV դարերը Հայկական լեռնաշխարհի համար թեժ ժամանակաշրջան էին՝ պայմանավորված բազում ներխուժումներով, նվաճումներով և իշխանությունների փոփոխությամբ։ Տարածաշրջանում տեղի էին ունենում խոշոր քաղաքական փոփոխություններ, և հայոց պետականությունը բախվում էր մեծ մարտահրավերների։
XI դարի սկիզբ՝ Բյուզանդիայի ազդեցության ընդլայնումը Հայաստանում։ 1045 թ. Բյուզանդական կայսրությունը տիրեց Բագրատունյաց թագավորությանը, ինչը հայոց անկախության կորստի մեկնարկ էր։
XI դարի կեսերից՝ Սելջուկյան թուրքերի ներխուժումները։ Ալպ-Արսլանի զորքերը 1071 թ. Մանազկերտի ճակատամարտում պարտության մատնեցին Բյուզանդիային։ Սա խթանեց սելջուկների հաստատումը Հայաստանում։
XII դար՝ Զաքարյանների վերելքը։ Սելջուկների դեմ պայքարից հետո Զաքարյանները, ովքեր ծառայում էին Վրաց թագավորությանը, կարողացան ազատագրել Հայաստանի հյուսիս-արևելյան շրջանները և ստեղծել Զաքարյան իշխանապետությունները, որոնք գոյատևեցին մինչև մոնղոլական ներխուժումը։
XIII-XIV դարեր՝ մոնղոլների ներխուժումը։ Մոնղոլները Հայաստանի տարածքը հպատակեցրին իրենց կայսրությանը, և Զաքարյան իշխանապետությունները ենթարկվեցին մոնղոլների հարկերին։ Տարածաշրջանում տեղի ունեցած բազմաթիվ պատերազմները, հարկերի ծանրությունը մեծապես վնասեցին երկրի տնտեսությունը։
2. XI-XIV դարերի քաղաքական զարգացումների վերլուծությունը
XI-XIV դարերում Հայաստանի զարգացումների վրա մեծ ազդեցություն ունեցան հետևյալ գործոնները.
Սելջուկների ներխուժումը՝ Հայաստանի պետականությունը մեծ հարված ստացավ սելջուկյան ներխուժումների հետևանքով, ինչը հանգեցրեց ազգաբնակչության զանգվածային տեղահանումների, տնտեսական անկման և ռազմական կառավարման։
Մոնղոլների նվաճումները՝ մոնղոլների դեմ պայքարը տեղի էր ունենում հատկապես XIII դարի վերջից մինչև XIV դարերի սկիզբը։ Նրանց հարկային համակարգը տնտեսական մեծ ծանրաբեռնվածություն առաջացրեց հայ բնակչության համար։ Զաքարյանները փորձում էին օգտվել մոնղոլների բարեհաճությունից՝ պահպանելու իրենց իշխանությունը, սակայն հարկերի բեռն ու ռազմական պարտավորությունները ծանրաբեռնում էին տեղական համայնքները։
3. Տնտեսական և հասարակական կյանքը X-XIV դարերում
X-XI դարեր՝ այս ժամանակաշրջանը նշանավորվում է հայկական պետության տնտեսական վերելքով, որտեղ գյուղատնտեսությունը, առևտուրը և արհեստագործությունը զարգանում էին։ Կային կարևոր առևտրական ուղիներ, որոնք կապում էին Հայաստանը հարևան երկրների հետ։
XI-XIV դարեր՝ սելջուկների և մոնղոլների ներխուժումների հետևանքով տնտեսական կյանքը կտրուկ վատթարացավ։ Տնտեսական հզորության անկումը, քաղաքների ավերումը և հարկային ծանրությունը հանգեցրին գյուղատնտեսության կրճատման և մարդկանց կենցաղի բարդացման։
4. Ակնառու գործիչները XI-XIV դարերում
Դավիթ Անհողին՝ Զաքարյան իշխանապետությունների հիմնադիրը, որը գլխավորեց ազատագրական շարժումը և դարձավ այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական կարևոր գործիչներից մեկը։
Իվանե և Զաքարե Զաքարյանները՝ նրանք վարեցին պայքարը սելջուկների և մոնղոլների դեմ, հիմք դրեցին հայկական իշխանապետություններին։
5. XI-XIV դարերի մարտահրավերները հայ ժողովրդի ինքնության համար
Հայ ժողովուրդը բախվեց ինքնության պահպանման խնդիրներին՝ կապված օտար նվաճողների, ինչպես սելջուկների, այնպես էլ մոնղոլների գերիշխանության հետ։ Կրոնական ու մշակութային ինքնությունը պահպանելու պայքարը անընդհատ պայքարի առարկա էր։
6. Զաքարյանների դերը Հայաստանի ազատագրման գործում
Զաքարյանները մեծ դեր ունեցան սելջուկներից ազատագրման գործում։ Նրանք հաջողությամբ վարեցին պատերազմներ սելջուկների դեմ՝ ստեղծելով իշխանապետություններ։ Սակայն, նրանց քաղաքական և ռազմական հաջողությունները հիմնականում կապված էին վրացական թագավորության հետ ունեցած կապերի հետ։ Քանի որ նրանք Վրաց թագավորության վասալներ էին, միասնական և համաձայնեցված պայքարն ընդհանուր թշնամու դեմ չափազանց կարևոր էր։
Քո համայնքի կամ մարզի XI-XIV դարերի պատմաճարտարապետական հուշարձաններից կարելի է ուսումնասիրել, օրինակ, Սանահինի և Հաղպատի վանական համալիրները, որոնք կառուցվել են Զաքարյանների օրոք և կրում են այդ ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ազդեցությունները։ Այդ վանքերը եղել են կրթական ու հոգևոր կենտրոններ։
8. Պատմական փորձի արժևորումը
XI-XIV դարերի պատմությունը ցույց է տալիս, որ անկախության և ինքնության պահպանման համար կարևորվում է ազգի միասնական պայքարը և պատմական փորձը սերունդներին փոխանցելու անհրաժեշտությունը։
Օրգան՝ մարմնի կառուցվածքային միավոր, որը ունի որոշակի կառուցվածք և կատարում է հատուկ ֆունկցիաներ։ Օրգանները կազմված են տարբեր հյուսվածքներից, որոնք միասին աշխատում են օրգանի գործառույթների համար։ Օրինակ՝ սիրտը, թոքերը, լյարդը, երիկամները օրգաններ են։
Օրգան համակարգ՝ օրգանների խումբ, որոնք միասին աշխատում են որոշակի կենսաբանական ֆունկցիաներ կատարելու համար։ Օրինակ, շնչառական համակարգը կազմված է թոքերից, շնչափողից և այլ օրգաններից, որոնք միասին ապահովում են շնչառությունը։
3. Ներկայացնել օզգանիզմի փոխադարց գործունեություն։
Օրգանիզմի բոլոր օրգաններն ու համակարգերը գործում են միասին՝ ապահովելով օրգանիզմի կենսագործունեությունը։ Օրինակ՝ մարսողական համակարգը սնունդը վերածում է էներգիայի, իսկ արյունատար համակարգը տանում է այդ էներգիան դեպի այլ օրգաններ։ Նյարդային համակարգը ղեկավարում է այս գործընթացները՝ ապահովելով օրգանիզմի արդյունավետ գործունեությունը։
4. Ներկայացնել գեղձերի տեսակներ։
Գեղձերը օրգաններ են, որոնք արտադրում են և արտազատում են կենսաբանական նյութեր, ինչպիսիք են հորմոնները։ Գեղձերը բաժանվում են երկու հիմնական տեսակի՝ Արտազատիչ, Ներազատիչ։
5. ներկայացնել մեկ գեղձային հիվանդություն։
Հիպոթիրեոզ ՝ վահանագեղձի հորմոնների անբավարար արտազատման հետ կապված հիվանդություն է, որը կարող է առաջացնել հոգնածություն, քաշի ավելացում, մաշկի չորություն և այլ խնդիրներ։ Վահանագեղձը արտադրում է թիրոքսին և տրիհիդոտիրոնին հորմոնները, որոնք կարևոր են նյութափոխանակության համար, և դրանց անբավարար արտադրությունը խանգարում է օրգանիզմի բնականոն գործունեությանը։
Մակուղեղի (հիպոֆիզի) գործառույթի խանգարումներ Մակուղեղը կարևորագույն գեղձ է, որը հսկում է տարբեր էնդոկրին գեղձերի գործունեությունը։ Նրա խանգարումները կարող են լինել հետևյալները.
Հիպոպիտուիտարիզմ՝ մակուղեղի թերգործառույթ, որի դեպքում նվազում է տարբեր հորմոնների արտադրման մակարդակը:
Արդյունքում առաջանում են թուլություն, գիրացում, ցածր աճ, ցածր սեռական ֆունկցիա:
Ակրոմեգալիա՝ հորմոնների գերգործառույթի հետևանք, երբ մակուղեղը արտադրում է չափից շատ աճի հորմոն:
Արդյունքը՝ չափազանց մեծացած ոսկորներ, աճող ձեռքերի և ոտքերի չափեր:
Դիաբետ ինսիպիդուս՝ անտիդիուրետիկ հորմոնի (ADH) պակասի պատճառով, որի հետևանքով առաջանում է մարմնի ջրային հավասարակշռության խանգարում:
Վահանագեղձի գործառույթը Վահանագեղձը արտադրում է թիրոքսին (T4) և տրիյոդթիրոնին (T3) հորմոնները, որոնք կարգավորում են նյութափոխանակության արագությունը, աճը և նյարդային համակարգի զարգացումը։
Թերգործառույթ (հիպոթիրեոզ)
Նվազում է նյութափոխանակությունը, առաջանում է հոգնածություն, քաշի ավելացում, ցածր սրտի ռիթմ, ցրտասերություն:
Գերգործառույթ (հիպերթիրեոզ)
Արագանում է նյութափոխանակությունը, առաջանում է քրտնոտություն, նյարդայնություն, քաշի նվազում, սրտխփոց:
Մակերիկամների և ենթաստամոքսային գեղձի հորմոնների ազդեցությունը ածխաջրերի փոխանակության վրա
Մակերիկամներ
Ադրենալինը և կորտիզոլը՝ մակերիկամների արտադրվող հորմոններ են, որոնք բարձրացնում են գլյուկոզայի մակարդակը արյան մեջ՝ հորմոնների միջոցով խթանելով լյարդից գլյուկոզայի արտադրությունը:
Ենթաստամոքսային գեղձ
Ինսուլինը՝ կարգավորում է գլյուկոզայի ընդունումը բջիջներում, իջեցնում է արյան մեջ գլյուկոզայի մակարդակը:
Գլյուկագոնը՝ խթանում է լյարդից գլյուկոզայի արտազատումը, բարձրացնում է գլյուկոզայի մակարդակը:
Այս հորմոնները հավասարակշռում են ածխաջրերի փոխանակությունը՝ պահելով արյան մեջ գլյուկոզայի կայուն մակարդակը։
Ինչո՞վ են տարբերվում իրարից արտազատական և ներզատական գեղձերը
Ներզատական գեղձերը չունեն ծորաններ, արյան կամ ավշի մեջ ներզատում են հորմոններ, որոնք օժտված են հեռադիր ազդեցությամբ ու կենսաբանական բարձր ակտիվությամբ։
Արտազատական գեղձերն ունեն ծորաններ, որոնցով նյութերն արտազատվում են մարմնի խոռոչների մեջ կամ մաշկի մակերևույթին:
Արտազատական գեղձերից են արցունքագեղձերը, թքագեղձերը,լյարդը, քրտնագեղձերը, ճարպագեղձերը և կաթնագեղձերը։
Ներզատական գեղձերից են մակուղեղը, վահանագեղձը, ուրցագեղձը, մակերիկամները և այլն:
Ո՞ր գործընթացների վրա է ազդում մակուղեղը
Մակուղեղը կամ հիպոֆիզը մարդու ներզատիչ գեղձ է, որը կարևոր դեր է խաղում հումորալ կարգավորման պրոցեսներում։ Հիպոֆիզի կշիռը 0,5−0,6 գրամ է։ Այն բաղկացած է երեք բլթից. առաջնային, միջին և ետին: Նրա առաջնային բլթի արտադրած հորմոնը աճի հորմոնն է: Այդ պատճառով դրա գերֆունկցիան արտահայտվում է աճման խանգարմամբ և մանկական տարիքում բերում է հսկայության (գիգանտիզմի), իսկ մեծահասակների մոտ՝ ակրոմեգալիայի զարգացման։ Վերջինիս դեպքում գերաճում են քիթը, շրթունքները, լեզուն, ձեռքերի դաստակները:
Այդ բլթի ֆունկցիայի թուլացումը կամ անկումը վաղ տարիքում առաջացնում է թզուկություն: Մյուս բլթերի թերֆունկցիայի դեպքում կարող են զարգանալ մկանային թուլություն, նյութափոխանակության խանգարում, ճարպակալում։
Ո՞րն է վահանագեղձի գործառո
Վահանագեղձ
Վահանագեղձը մասնագիտացված ներզատիչ գեղձ է, արտադրում է յոդ պարունակող թիրօքսին հորմոնը, որը մասնակցում է օրգանիզմում նյութերի և էներգիայի փոխանակության կարգավորմանը։ Հասուն մարդու ամենամեծ ներզատիչ գեղձն է։ Գտնվում է պարանոցային հատվածում՝ վահանաճառի առջևում:
Մանկական հասակում այդ գեղձի թերֆունկցիան ընկճում է նյութափոխանակությունը, առաջ է բերում գաճաճություն հիվանդությունը, որի արդյունքում, ի տարբերություն թզուկության, խախտվում է մարմնի համաչափությունը և զարգանում է թուլամտություն: Հասուն հասակում թերֆունկցիայի արդյունքում առաջանում է լորձայտուց հիվանդությունը, որի հետևանքով մարմինն այտուցվում է, դանդաղում է սրտի աշխատանքը, իջնում է մարմնի ջերմաստիճանը, մարդը դառնում է անտարբեր շրջապատի նկատմամբ:
Գերֆունկցիայի արդյունքում առաջանում է բազեդովյան հիվանդություն, որի ախտանիշներն են սրտի աշխատանքի արագացումը, ջերմաստիճանի բարձրացումը, մարմնի զանգվածի անկումը և Հայաստանում սննդի և ջրի մեջ դիտվում է յոդի պակաս, ինչը բերում է տեղային խպիպ հիվանդությանը (զոբ), որը կանխելու համար օգտագործվում է յոդացված կերակրի աղ:
Ո՞րն է վահանագեղձի գործառույթը
Վահանագեղձը մասնագիտացված ներզատիչ գեղձ է, արտադրում է յոդ պարունակող թիրօքսին հորմոնը, որը մասնակցում է օրգանիզմում նյութերի և էներգիայի փոխանակության կարգավորմանը։ Հասուն մարդու ամենամեծ ներզատիչ գեղձն է։
Ինչու՞ է ադրենալինը կոչվում է << տագնապի հորմոն>>
Միջուկային շերտի հորմոնը՝ ադրենալինը բարձրացնում է արյան ճնշումը, նեղացնում արյան անոթները, նպաստում է գլիկոգենի քայքայմանը և արյան մեջ գլյուկոզի ավելացմանը: Այն մեծ քանակությամբ արտադրվում է վտանգավոր և սթրեսային իրավիճակներում: