Գրականություն
Անդրադարձ գրաբարին։ «Արտաշես եւ Սաթենիկ», «Արտաշես եւ Արտավազդ» հատվածների քննարկում։
«Կարդում ենք հայ դասական գրականություն» նախագծի մեկնարկ․
Ավ․ Իսահակյան․
1․Հիշիր՝ ինչ գիտես Ավ. Իսահակյանի մասին, փնտրիր-գտիր նրա մասին հետաքրքիր տեղեկություններ։
Ավետիք Իսահակյան (1875–1957)
Հայ մեծ բանաստեղծ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր։ Ծնվել է Ալեքսանդրապոլում՝ ներկայիս Գյումրիում։ Նրան հաճախ անվանում են Վարպետ, քանի որ նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են խոր զգացմունքայնությամբ, իմաստությամբ և մարդկային հոգու նուրբ ընկալմամբ։
Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունեն սերը, կարոտը, հայրենիքը, ազատությունը, մարդու երջանկությունը և կյանքի իմաստի որոնումը։
Երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, այդ թվում՝ Եվրոպայում, սակայն հայրենիքի թեման միշտ մնացել է նրա ստեղծագործությունների կարևորագույն թեմաներից մեկը։
Նրա հայտնի բանաստեղծություններից են «Ռավեննայում», «Արագածին» և «Մի մրահոն աղջիկ տեսա»։
2.Վեհիշիր Իսահակյանի՝ նախորդ տարիներին սովրածդ բանաստեղծությունները՝ Ռավեննայում, Արագածին, Մի մրահոն աղջիկ տեսա, Մեր պատմիչներն ու մեր գուսանները և այլն։
«Ռավեննայում»
Բանաստեղծության մեջ արտահայտվում են պատմության, գեղեցկության և անցողիկ կյանքի մասին մտորումները։ Ռավեննայի հին մշակութային միջավայրը բանաստեղծին մղում է խորհելու ժամանակի և մարդկային կյանքի մասին։
«Արագածին»
Արագածը ներկայացվում է որպես հայրենի բնության վեհության ու գեղեցկության խորհրդանիշ։ Բնության պատկերի միջոցով արտահայտվում են հիացմունք, սեր և հոգևոր ապրումներ։
«Մի մրահոն աղջիկ տեսա»
Սիրային բանաստեղծություն է, որտեղ աղջկա գեղեցկությունը, խորհրդավորությունը և բանաստեղծի ապրումները միահյուսվում են։ Աղջիկը դառնում է հիացմունքի և սիրային զգացմունքի կենտրոն։
«Մեր պատմիչներն ու մեր գուսանները»
Ստեղծագործությունն ընդգծում է հայ պատմիչների և գուսանների դերը ժողովրդի հիշողության, պատմության ու մշակույթի պահպանման գործում։ Պատմիչները գրի են առել անցյալը, իսկ գուսանները երգով փոխանցել են ժողովրդի ապրումներն ու հերոսական ավանդույթները։
3. Կարդա Իսահակյանի՝ արևելյան մոտիվներով գրված պատմվածքներից մի քանիսը՝ «Պատրանք», «Մի հին չինական զրույց», «Երջանկության իմաստը», «Անհաղթ խալիֆան» և այլն։
«Պատրանք»
Գլխավոր թեման՝ երազանք և իրականություն
Թափառական գուսանը մոլորվում է ցուրտ գիշերը և մի լքված խրճիթում կրակի տեղ ընդունում կատվի փայլող աչքերը։ Այդ պատրանքը նրան ջերմություն և ապահովության զգացում է տալիս։ Պատմվածքն ավարտվում է այն մտքով, որ երբեմն երազանքն ու պատրանքը մարդուն օգնում են դիմանալ դաժան իրականությանը։
Իմաստը․ պատրանքը կարող է մխիթարել մարդուն, բայց չի վերացնում իրականության խնդիրները։
«Մի հին չինական զրույց»
Գլխավոր թեման՝ մարդու դատողությունը և կյանքի իմաստությունը
Այս ստեղծագործությունը պետք է կարդալ՝ ուշադրություն դարձնելով կերպարների խոսքերին, նրանց որոշումներին և զրույցի ավարտին։ Չինական զրույցի ձևը հնարավորություն է տալիս մի դեպքի միջոցով ներկայացնել ավելի ընդհանուր մարդկային ճշմարտություն։
Իմաստը․ կյանքի իրադարձություններին պետք է մոտենալ մտածված՝ չշտապելով մարդկանց կամ իրավիճակների մասին վերջնական դատողություններ անել։
«Երջանկության իմաստը»
Ծեր դերվիշը երկար ճանապարհ է անցնում՝ Սֆինքսից երջանկության գաղտնիքն իմանալու համար։ Սֆինքսի պատասխանը նրան կանգնեցնում է մի դժվար մտքի առաջ․ արդյո՞ք մարդը կարող է ազատվել տառապանքից՝ հրաժարվելով իր ցանկություններից ու զգացումներից։
Իմաստը․ երջանկության որոնումը ստիպում է մարդուն վերանայել իր ցանկությունները և հասկանալ՝ ինչն է իրականում կարևոր։
«Անհաղթ խալիֆան»
Պատմվածքը կարդալիս ուշադրություն դարձրու խալիֆայի կերպարին՝ ինչպես է նա վերաբերվում իր իշխանությանը, ինչպես են նրա հետ վարվում մյուսները և ինչ է բացահայտվում պատմության ընթացքում։ Այս մանրամասներն են օգնում հասկանալ ստեղծագործության գաղափարը։
Իմաստը․ իշխանության կամ ուժի մասին մարդու պատկերացումները պետք է գնահատել նրա իրական վարքի և որոշումների հիման վրա։
4.Շարադրանք գրիր տետրում «Իսահակյանի բացահայտած աշխարհը» թեմայով։
Մեկնաբանիր Իսահակյանի մոտեցումը աշխարհին և դրանում ապրող մարդուն. ինչ է իրականությունը, ինչ է ցանկությունը։
Որքանով է մարդը համաձայն ու պատրաստ իրականության հետ առնչվելու։
Որքանով է մարդը իր հայտարարած արժեքներին հետևում ու դրանք պաշտպանում. մարդու մեջ չարի ու բարու հարաբերակցությունը։
Իսահակյանի ստեղծագործություններում աշխարհը ներկայացվում է իր գեղեցկությամբ ու դաժանությամբ, իսկ մարդը՝ իր երազանքներով, ցանկություններով և հակասություններով, Մարդու մոտ դա անվանում են նայել կյանքը վարդագույն ակնոցներով<<смотреть на мир сквозь розовые очки>>:
Իրականությունն այն է, ինչ կա, իսկ ցանկությունն այն է, ինչ մարդը երազում է ունենալ կամ դառնալ։ Երբ դրանք չեն համընկնում, մարդը կարող է հիասթափվել կամ փորձել փոխել իր կյանքը։
Սակայն ոչ բոլորն են պատրաստ ընդունելու իրականությունը․ ոմանք փախչում են երազանքների ու պատրանքների աշխարհ, իսկ մյուսները համարձակորեն առերեսվում են դժվարություններին։
Մարդու իրական արժեքները բացահայտվում են նրա արարքներով: Մարդու մեջ բարին ու չարը պայքարում են, և կարևոր է, թե նա ինչ ընտրություն է կատարում։ Իսահակյանն ինձ սովորեցնում է լինել ազնիվ ինքս ինձ հետ, պատասխանատու՝ իմ արարքների համար և հավատարիմ՝ իմ արժեքներին։
