Հայաստանում հանքարդյունաբերությունը տնտեսության կարևոր ճյուղերից է, սակայն դրա զարգացումը կարող է լուրջ բնապահպանական և սոցիալական խնդիրներ առաջացնել։ Հատկապես Սյունիքի մարզում հանքերի շահագործումը, պոչամբարների անվտանգությունը և ջրի ու հողի հնարավոր աղտոտումը մտահոգիչ հարցեր են։
«Հայաստանի կոտրվող ողնաշարը» ֆիլմը ուշադրություն է հրավիրում հանքարդյունաբերության հետևանքների և բնության պահպանության անհրաժեշտության վրա։ Այն մեզ ստիպում է մտածել՝ արդյոք տնտեսական շահն արժե այն գինը, որը կարող են վճարել մարդիկ և շրջակա միջավայրը։
Իմ կարծիքով՝ լուծումը հանքարդյունաբերությունից ամբողջությամբ հրաժարվելը չէ, այլ դրա պատասխանատու կազմակերպումը։ Անհրաժեշտ է խստացնել պետական վերահսկողությունը, պարբերաբար ստուգել շրջակա միջավայրի վիճակը, ապահովել ընկերությունների գործունեության թափանցիկությունը և պատժել բնապահպանական օրենքները խախտողներին։ Միաժամանակ պետք է վերականգնել վնասված տարածքները և զարգացնել զբոսաշրջությունը, գյուղատնտեսությունն ու տեղական բիզնեսը՝ համայնքներին ապահովելով եկամտի այլ աղբյուրներով։
Եզրակացություն։ Հայաստանի զարգացումը չպետք է կառուցվի բնության և մարդկանց առողջության հաշվին։ Հանքերը կարող են սպառվել, իսկ բնությանը հասցված վնասը կարող է տասնամյակներով ազդել մարդկանց կյանքի վրա։ Ուստի մեր պարտքն է ոչ միայն օգտվել հայրենիքի հարստություններից, այլև պահպանել դրանք ապագա սերունդների համար։
«Պետք է զարգացնել երկիրը՝ պահպանելով բնությունն ու հոգ տանելով մարդկանց ապագայի մասին»։
