«Հե՛յ, պարոննե՛ր, ականջ արեք» Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործությունը պատմում է Թաթուլ անունով քաջ հերոսի և նրա կնոջ մասին։
Սկզբում Թաթուլն ու իր կինը սիրում էին իրար և հավատարիմ էին։ Թաթուլը քաջ էր, պաշտպանում էր իր բերդը և միշտ հաղթում էր թշնամիներին։ Նրա կինը հպարտ էր իր ամուսնով։
Ստեղծագործության հիմնական գաղափարն այն է, որ դավաճանությունը կարող է կործանել ամենաուժեղ մարդուն։ Թաթուլը ուժեղ էր և ազնիվ, բայց ամենամոտ մարդու դավաճանությունը նրան պարտության տարավ։
Նադիր Շահը չկարողացավ հաղթել Թաթուլին պատերազմում, դրա համար խաբեց նրա կնոջը՝ խոստանալով փառք և թագ։ Կինը հավատաց և բացեց բերդի դարպասները, ինչի պատճառով Թաթուլը զոհվեց։
Այս պատմությունը ցույց է տալիս, որ սերը և հավատարմությունը շատ կարևոր են։ Երբ մարդը դավաճանում է, կործանում է ոչ միայն ուրիշին, այլ նաև ինքն իրեն։ Մնում է միայն պատմությունը և մարդկանց դատողությունը։
